سخن به ميان آمده و جستجوى عيب‌هاى مردم ، زشت شمرده شده و بر پوشاندن عيوب مردمان ، تأكيد شده است . آموزه ارجمند اين فصل ، توجّه دادن به اين نكته است كه هيچ انسانى خالى از كاستى و تهى از عيب نيست و مردان شايسته و كسانِ نيك ، آنان‌اند كه توجّه به كاستىهاى خودشان ، آنان را از پرداختن به عيوب ديگران ، باز دارد و . . . . موضوعاتِ " آزمندى " و زشتى آن ، ريشه‌ها و آثار آن ، پرهيز دادن از آن و بيان پاداش كسى كه به چنگ افكندن بر حرام قدرت دارد ، امّا از آن تن مىزند ، " حسد " و نكوهش آن ، رابطه حسد و ايمان ، خطرآفرينى حسد ، نشانه حسود و سپس موضوع " سوگند خوردن " ، نهى از سوگند خوردن به خداوند و آثار سوگند خوردن نابه‌جا و نادرست ، و پس از آن موضوع " شراب " و بررسى نقش آن در گسترش پليدىها و زشتىها ، فرجام شرابخواران و چگونگى حشر آنها در قيامت ، موضوع " خيانت " و نهى از آن ، گرچه درباره خائن باشد ، نشانه خائن و فرجام كار او در فصول بعدى آمده است . فصل نوزدهم اين باب ، ويژه " ريا " است . نكوهش ريا ، اين كه عمل آميخته به ريا پذيرفته نمىشود ، بهشت بر رياكار ، حرام است و كار آميخته به ريا ، مقبول درگاه الهى نخواهد بود ، راه نجات از ريا ، فرجام كار رياكار ، نشانه‌هاى رياكار ، لزوم پرهيز از وسوسه در ريا و سرانجام ، جايگاه والاى پرستش نهانى خداوند ، از جمله عناوين اين فصل هستند . موضوعاتِ " ربا " و هشدار نسبت به انجام دادن آن ، بزرگى گناه ربا ، چگونگى حشر رباخواران ، " رشوه " و چگونگى آن و اين كه رشوه ، كفر است و تفسيرى از چگونگى احوال رشوه دهندگان و گيرندگان ، موضوعات فصول بعدى اين باب‌اند . فصل بيست و دوم ، ويژه احاديث درباره " زنا " و آثار زيانبار آن در جامعه